Robert Danieluk | Fotoblog | Panie i Panowie to tylko fotoblog...

Dużo ludzi, wszędzie kolejki. Jutro Kijów, pojutrze nie wiem :) i to jest fajne. Wakacje.

Miał 25 lat :-( brakuje mi słów, sam nie wiem jak to wszystko wyjaśnić. Piękne wschodnie
widoki od tej złej wiadomości zmieniły swoją barwę...brak słów. Eh...

Zdecydowanie za mało czasu spędziłem w Kijowie. Wyczytałem gdzieś, że na 10 samochodów tylko jeden jest rodzimej produkcji radzieckiej, chyba nawet 9 i pół to samochód z wyższej półki. Sam nie wiem czemu ma to służyć, ale robi duże wrażenie. Może to złudne przeczucie ale centrum stolicy Ukrainy, pozostawia Warszawę daleko w tyle...a szkoda.

Miasto bardzo ciekawe. Z jednej strony mijające się kultury, religie i style. Od starych klimatycznych uliczek po nieskończone molochy ZSRR, które straszą swoją monumentalnością. Dopiero za miastem można spotkać dobre piaszczyste plaże, na których można odpocząć. Początek drugiej wyprawy na Krym, odpoczynek i dużo dużo słońca.

15-07-08 / Sewastopol - Bakczysaraj / Севастополь-Бахчисарай / Ukraina / (6)

Podróżowanie po Krymie wymaga wiele cierpliwości. Warto wiedzieć o tym, że bilety trzeba kupować z wyprzedzeniem, że autobusy kursują krótko i są zawsze zatłoczone. Kierowcy biorą zawsze w łapę i jeżdżą bez świateł. Ale warto zwiedzać i chłonąć nowe widoki.

Ostatni dzień w tym mieście. Prawdę mówiąc najciekawsze są rejony zachodniej części miasta gdzie wąskie klimatyczne uliczki cieszą oko. W zachodniej części bije reliktami poprzedniej epoki. Zresztą jakoś tego więcej w zachodniej części Krymu. Budowali wielkie obiekty relaksacyjne, padło, budowa przerwana. Gdybym skoncentrował się na fotografowaniu tylko takich elementów nie starczyło by czasu na wypoczynek. To już się jakaś choroba wdziera, że chce się fotografować to wszystko co już minęło, pozostawiając za sobą tylko znaki i symbole. Eupatoria fajne miasto...ale na Krymie są lepsze, dlatego jutro inne!

Piszę po tym jak obejrzałem kolejne odcinki "Stawki większej niż życie", w kolejnym odcinku zapewne Hans Kloss przemieni się w Janka by nadać komunikat w eter. Przeglądam zdjęcia z Krymu, zastanawiam się co wam pokazać. Wszak zdjęcia nie oddają klimatu wybrzeża krymskiego, ale podzielić się i zaprosić na wycieczkę w owe miejsce zawsze warto. Dla ludzi którzy nigdy nie byli za naszą wschodnią granicą, wydaje się ona straszna, tajemnicza, a wiele osób mówi: tam mordują! Stereotypy chyba dotyczą chyba każdego regionu na świecie. Poczynając od podwórka na sąsiednim osiedlu po dalekie nieznane regiony. Mnie jednak fascynuje wszystko to co znajduje się za Bugiem. Mam możliwość wykonywania małych podróży wschodnich, kontakty w każdym kraju więc po prostu tam jeżdzę.

Fotografia turystyczna, czy jakkolwiek by ją nazwać jest fotografią bardzo wygodną. i swobodną Przewieszony aparat, szybki spust, fotka z biodra i czasem wyjdzie coś ciekawego. Bez żadnego problemu robimy zdjęcie komuś kto wydaje nam się ciekawy. Bez żadnych konsekwencji, czasem udajemy głupiego, czasem niby to przypadek. Nieważne. Gdyby jednak skoncentrować się na takich zdjęciach można by zrobić ciekawy cykl. Teraz tego nie zrobiłem. Nie ma co ukrywać, ale taszczenie ciężkiego aparatu po górkach, dołkach i plażach czasem po prostu męczy. Jednak gdy aparat zostaje w pokoju, człowiek jak by nie zabrał drugiej nogi. Muszę to leczyć. Zawsze jednak LOMO w spodnie i hej siup w teren. Nawet jak gdzieś w terenie zdjęcia nie zrobię (bo się nie chce, bo po co, bo tamto) to jest spokój, że w razie czego mam te moje LOMO. W zasadzie nawet zdjęcie może nie wyjść...pewnie to znacie - choroba.

Ja jednak pałam szerokim zadowoleniem jak sobie fotografuję widoki. Góry, morze, ludziki, my. Ot dużo szczęścia na wakacje. W żaden sposób nie czuję, że dobrze to robię ale fotografowanie tego co nam się podoba też daje dużo radości. Starając się oczywiście by miało to ręce i nogi. Dziś kiedy każdy z turystów jakiego miałem sposobność mijać miał mały aparacik którym fotografował wszystko, siebie i bliskich. Nie wnikam w ich jakość. Kończąc ten tekst chciałem napisać, że widoki jakie sobie sfociłem dają mi dużo radości. Dobra kończę ten tekst. Jutro widzimy się na Basowiszczach w Gródku pod Białymstokiem posłuchać dobrej muzyki z Białorusi. Zyvie Bielarus jak krzyknęła do mnie jakaś kobieta na jednej z ulic Sudaku po tym jak zauważyła u mnie koszulkę z białoruską Pagonią. Więc Zyvie Bielarus!

Dużo białoruskiej muzyki, dużo piwa, spanko w lesie. Tak w skrócie wyglądały tegoroczne Basowiszcza.

Zrobiłem to zdjęcie bo mnie poprosiła o to moja Zuzanna. Wrzucając je tu myślę o Przemku Chudkiewiczu i jego ostatnim zdjęciu. Więc to jemu dedykuję owego podlaskiego Don Corleone. Stary wrzucaj zdjęcia bo wieje nudą!

Do dupy z taką pogodą. Teraz jesień, później jesienią zima. Oddawać lato!

Myłem zęby. Telefon. Osiedlowy świr coś odwala. Jakaś akcja pod blokiem. Jestem. Gapiowie wyjmują komórki. Celuję. Ścinają drzewko. Ludzie z okien wyjmują głowy, jarają szlugi. Zakręcili gaz. Pompują poduchę. Zaczyna padać deszcz. Wszystko dobrze dobrze. Ten blok to dla mnie wielka zagadka.