LS
14-05-2012 / Białoruś / Link / (2)

Czarna mała, delikatna ramka zamyka kłamstwo tego miejsca.

"Linia Stalina" sztucznie wybudowany kompleks. Bardzo ciekawy. Jeśli ktoś interesuje się militariami lub techniką wojskową (włącznie z samolotami). Mekka Rosjan. Na parkingu przed kasami, same moskiewskie blachy. Popiersie Stalina na czerwonym żwirze.

Wikipedia mówi: Jesienią 1939 roku, po ekspansji na zachód w wyniku Paktu Ribbentrop-Mołotow, ZSRR rozpoczął budowę tzw. Linii Mołotowa wzdłuż nowych granic. Linia Stalina która znalazła się na tyłach została w dużej mierze opuszczona, a jej wyposażenie wymontowane w celu uzbrojenia nowej linii. Z tego powodu nie odegrała większej roli podczas niemieckiej inwazji na ZSRR w czerwcu, 1941, choć niektóre odcinki które zostały obsadzone na czas stawiły skuteczny opór (np. odcinki pod Leningradem i Kijowem).

http://pl.wikipedia.org/wiki/Linia_Stalina

Tymienieckiego
12-05-2012 / Łódź / Link / (2)

Piotr przechodząc przez pasy wstrzymał ruch.

LO 5055
09-05-2012 / Warszawa / Link / (0)

Jak byłem mały to na swoim pierwszym rowerze tam pojechałem. Potem wielokrotnie wracałem. To miejsce silnie wiąże się z moim życiem.

http://pl.wikipedia.org/wiki/Katastrofa_lotnicza_w_Lesie_Kabackim

Bloki
07-05-2012 / Białoruś / Link / (11)

Na Białoruś można jechać z wielu różnych powodów. Odwiedzić dawne Kresy, poczuć ducha poprzedniej epoki, najeść się dobrych słodyczy, odwiedzić bliskich, napić się wódki, naładować baterie, odpocząć lub pospacerować wśród sowieckiej architektury. Po prostu socrealizm (chociaż to złe określenie bo blokowiska były bardzo ubogie i proste). Na Białorusi (mam takie wrażenie) nadal powstają budynki w tym duchu. To dla kogoś kto lubi popatrzeć na dzieła z tamtej epoki to plus, dla ludzi którzy będą mieszkali tam lub użytkowali, nie wiem.

Podczas tego wyjazdu miałem ochotę pominąć miejsca które znałem i fotografowałem. Jak każde miasto ma swoje centrum (większe lub mniejsze), ale najwięcej frajdy przynoszą spacery po miejscach odległych od centralnych traktów. Po prostu wsiąść do metra i wysiąść na losowo wybranej stacji. Od zawsze fascynowały mnie blokowiska. Sam zresztą przez 20 lat mieszkałem w bloku z wielkiej płyty na warszawskim Ursynowie. Szara płyta z kamyczkami, wryła się bezpowrotnie do mojej świadomości. Zawsze więc kiedy widzę taką płytę, ogarnia mnie spokój. Jako domena domu, dosłownie.

Le Corbusier.

Blokowiska to bardzo wdzięczny temat. Dlatego dziś dedykuje im ten ogromny wpis. Każde okno to czyjeś wyjątkowe życie. Nie tylko chaotycznie zbita masa. Chciałbym też wszystkie te mieszkania zobaczyć i poczuć jak ludzie tam się odnajdują. Po prostu życie wśród wielkiej płyty.

Oczywistą sprawą jest to, że chciałbym także sfotografować wielkie bloki na całej szerokości od Warszawy po Władywostok.